Μαθήματα μίας σπουδαίας ζωής από τον Max von Sydow

Ο αιειθαλής ηθοποιός-σύμβολο του σινεμά του Ingmar Bergman έφυγε από τη ζωή λίγο πριν γιορτάσει τα 91α γενέθλιά του.

Γράφει: Χριστίνα Φαραζή 09 Μαρτίου 2020

Υποδύθηκε τον Ιησού Χριστό στο "Η Ωραιότερη Ιστορία του κόσμου" (1965), αλλά και τον Διάβολο στο "Χρήσιμα αντικείμενα" (1993)· τον αιώνιο αντίπαλο του Flash Gordon, Ming the Merciless στο Flash Gordon (1980), αλλά και εκείνον του James Bond, τον Blofeld "Ποτέ μην ξαναπείς ποτέ" (1983). Από τις τελευταίες του εμφανίσεις στην μεγάλη και μικρή οθόνη ήταν στο "Ο πόλεμος των άστρων: Επεισόδιο 7 - Η δύναμη ξυπνά" και στο Game of Thrones ως ο Three Eyed Raven, αντιστοίχως. Παρά τις περισσότερες από 100 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές του εμφανίσεις στην επτά δεκαετιών καριέρα του, ο Max von Sydow θα μείνει για πάντα εγγεγραμμένος στη μνήμη μας με το σινεμά του Ingmar Bergman, με τον οποίο συνεργάστηκαν σε έντεκα συνολικά ταινίες του, μεταξύ 1957 και 1971.

Η πιο εμβληματική στιγμή του ήταν στο "Η Έβδομη Σφραγίδα", που απέσπασε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών του 1957 και βασιζόταν στο θεατρικό έργο του συμπατριώτη του σκηνοθέτη, "Ζωγραφιά στο ξύλο".

Μαθήματα μίας σπουδαίας ζωής από τον Max von Sydow
Η φωτογραφία από την ταινία με τον Sydow στον ρόλο του ιππότη Αντώνιου Μπλοκ να παίζει σκάκι με τον Θάνατο έχει μείνει στην ιστορία.

Αν και παρέδωσε αξέχαστες ερμηνείες -ερμηνείες που διδάσκονται μέχρι σήμερα στις δραματικές σχολές-, δεν τιμήθηκε ποτέ με βραβείο Όσκαρ παρά το γεγονός ότι βρέθηκε πολύ κοντά αρκετές φορές: υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία "Πελέ ο κατακτητής", αλλά και για Β' Ανδρικού για το "Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά", ενώ έλαβε υποψηφιότητες δύο φορές για Χρυσή Σφαίρα για τις ταινίες "Ο Εξορκιστής" και "Hawaii".

Ο Max von Sydow έφυγε από τη ζωή χθες, Κυριακή 8 Μαρτίου, σε ηλικία 90 ετών, λίγο πριν γιορτάσει τα 91α γενέθλιά του - γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1929-, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του. Με αφορμή τον θάνατό του, τον θυμόμαστε μέσα από τα δικά του λόγια.

Πάντα έλεγα "ναι" σε ρόλους που ήξερα ότι θα απολαύσω.

Ο Bergman είχε μία ιδιαίτερη οπτική στα πράγματα. Δεν μιλούσε πολύ, περισσότερο άκουγε και αισθανόταν.

Δεν είμαι άνθρωπος των συγκρούσεων. Ποτέ δεν κατάλαβα τους ανθρώπους που λογομαχούν, διαπληκτίζονται, βρίζονται χυδαία και σπάνε πράγματα.

Όλη μου τη ζωή αναζητούσα τη διαφορετικότητα.

Όταν υποδύθηκα τον Χριστό ένιωσα φυλακισμένος. Ήταν ό,τι πιο δύσκολο έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Δεν μπορούσα να καπνίσω, να πιω ένα ποτό. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Κι όμως, όσο πιο πολύ παρίστανα τον άγιο, τόσο πιο αμαρτωλός αισθανόμουν.

Αν ο Χριστός ζωντάνευε ξαφνικά και έβλεπε τι έκανα στο όνομά του, δεν θα σταματούσε να κάνει εμετό από αηδία.

Χρωστάω πολλά στον κύριο Bergman.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά στο Χόλιγουντ είχαν ανέκαθεν την τάση να μου δίνουν τους ρόλους του ιερέα ή του κακού.

Το σινεμά είναι ένας τρόπος για να ταξιδεύω στον χώρο και τον χρόνο. Δεν είμαι μόνο Σουηδός, είμαι και Αμερικάνος και Βρετανός. Δεν ζω μόνο στην εποχή μου, αλλά και δύο αιώνες πριν, ακόμα και στις προ Χριστού εποχές.

Η Νέα Υόρκη είναι μία απίθανη πόλη. Όταν ήμουν νέος μου με ενέπνεε. Τώρα, όσο περισσότερο γερνάω τόσο περισσότερο με κουράζει, με εξαντλεί.

Όταν ο κόσμος με ρωτά ποιο θεωρώ το πιο σημαντικό μου φιλμ, νιώθω σαν να απαιτούν να διαλέξω κάποιο από αυτά που γυρίσαμε με τον Bergman, πράγμα αδύνατον.

Ήταν υπέροχο που είχα την τύχη να απολαύσω τον Orson Welles από κοντά, τόσο σαν ηθοποιό, όσο και σαν σκηνοθέτη.

Νομίζω ότι ξέρω ποια ήταν η στιγμή που με έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό. Ήταν στο Φεστιβάλ των Καννών, στην προβολή της ταινίας του Bergman "Η Πηγή των Παρθένων". Όταν μπήκα στην αίθουσα ήμουν εγώ, όταν βγήκα απ' αυτήν ήμουν ένας άλλος.

Όταν ο ατζέντης μου με πληροφόρησε ότι θα βγει το sequel του "Εξορκιστή" και ότι θέλουν να παίξω, έχασα τα λόγια μου. "Μα πώς; Αφού πέθανα στην πρώτη ταινία". "Ξέρεις, αυτή θα αφορά τα πρώτα χρόνια της ζωής του Πατέρα Merrin", μου είπε. "Ξέχασέ το! Να το ξεχάσουν! Δεν το ξανακάνω", του απάντησα.

Είμαι πολύ μεγάλος για να παίζω πια σε ταινίες. Το γνωρίζω. Είμαι όμως και άπληστος.

Βρίσκω αδιανόητα δύσκολο να πάρω τον εαυτό μου στα σοβαρά.

Ποιον ρόλο θα ήθελα να υποδυθώ και δεν το έχω κάνει ακόμα; Τον Βασιλιά Ληρ, αλλά στα σουηδικά, όχι στα αγγλικά. Στη μητρική σου γλώσσα τα συναισθήματα είναι πάντα εντονότερα. 

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Μουσική

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Daniel Craig είναι ένας άλλος James Bond στο Saturday Night Live

O ηθοποιός επιφύλαξε μερικές μεγάλες εκπλήξεις για τους fans του 007.

Taskmaster, ο αινιγματικός villain της Marvel

O "κακός" του Black Widow δίνει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο πολυαναμενόμενο blockbuster.