Κι αν ήρθε η ώρα του Taboo στο Netflix;

Πώς το Netflix δεν "τσίμπησε" από νωρίς το Taboo του Steven Knight (σεναριογράφος των Peaky Blinders και Spencer), είναι πραγματικά απορίας άξιο. Θυμίζουμε ότι η σειρά βασίζεται σε μία πρωτότυπη ιδέα του Tom Hardy και του πατέρα του Chips και παρότι η σειρά πήρε το πράσινο φως από το BBC το Μάρτιο του 2017 για 2η σεζόν, όσο την είδατε εσείς, άλλο τόσο την είδαμε και εμείς. Ναι, εννοούμε πως δεν παρήχθη ποτέ. Στο μεταξύ, παρότι έχουν περάσει 5 χρόνια, το κοινό ακόμη αναμένει τη συνέχεια μίας σειράς που δε διαθέτει καθόλου ρομαντισμό, παρά εμμένει σε μία ωμή παρουσίαση μίας περίπλοκης, μεταβαλλόμενης ιστορικής περιόδου, σε μία βαθιά ταξική Αγγλία όπου ο μόνος τρόπος για να μπορέσει να ξεχωρίσει κάποιος ήταν να είναι πιο σκληρός και αδίστακτος από τους άλλους.

Η πλοκή

Πρωταγωνιστής του Taboo είναι ο πρώην δόκιμος και περιπλανώμενος ναυτικός James Keziah Delaney (Tom Hardy), ένας βίαιος, αινιγματικός και πολύ πονηρός τύπος, που επιστρέφει στο Λονδίνο μετά το θάνατο του πατέρα του. Αποδεχόμενος την κληρονομιά του πατέρα του, έχει υπό την κατοχή το Nootka Bay στα σύνορα Καναδά και Ηνωμένων Πολιτειών, που στην προκειμένη περίπτωση ξεκινούν ειρηνευτικές συνομιλίες για να τερματίσουν δύο χρόνια πολέμου. Σε μια απολύτως στρατηγική θέση στα μισά του δρόμου ανάμεσα στην Ανατολή και την Αμερική, αυτό το κομμάτι γης είναι δελεαστικό για την India Company με επικεφαλής τον αδίστακτο Sir Stuart Strange (Jonathan Pryce), το βρετανικό στέμμα, τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες που εκπροσωπούνται από το γιατρό Edgar Dumbarton (Michael Kelly), αλλά και την ετεροθαλή αδελφή του James, Zilpha Geary (Oona Chaplin).

>Διάβασε ακόμη: Η ιστορία του Peaky Blinders από τους πρωταγωνιστές του

 Ο James, όμως, έχει άλλα σχέδια και ξεκινά μία θανάσιμη παρτίδα σκάκι με την οποία προσπαθεί να πλουτίσει, να μη σκοτωθεί και να μη μπερδευτεί από τη δική του στρατηγική. Όλα αυτά συμβαίνουν ενόσω προσπαθεί να λύσει το μυστήριο του θανάτου του πατέρα του, να συμφιλιωθεί με το σκοτεινό παρελθόν του και με τις μυστηριώδεις απόκρυφες δυνάμεις που τον κάνουν κάτι περισσότερο από έναν ναύτη καλυμμένο από τατουάζ.  Εν ολίγοις, το λιμάνι του Λονδίνου γίνεται ο τόπος μιας αναμέτρησης στην οποία το μυαλό είναι τόσο σημαντικό όπλο όσο ένα μαχαίρι ή ένα πιστόλι.

BBC

Ο Tom Hardy ξέρει να κάνει κάτι πολύ καλά: Στις ερμηνείες των βίαιων και γοητευτικών χαρακτήρων που συχνά του ανατίθενται, χρησιμοποιεί το συναίσθημα ως δύναμη, αναζητώντας παράλληλα την έκφραση της απόλυτης σύγκρουσης και του απρόβλεπτου.Το Taboo, με τον James Delaney του, του επιτρέπει να δείξει το χάρισμα αυτό στο σύνολό του, να κινηθεί οπλισμένος με αυτό το ενοχλητικό συνοφρύωμα καιτα στοιχειωμένα μάτια που τον έχουν μετατρέψει ουσιαστικά σε σταρ του σύγχρονου κινηματογράφου.

Το ταλέντο του Hardy παράλληλα, σιγοντάρει ο απόλυτος ρεαλισμός της σκηνοθεσίας, με χαρακτήρες βρώμικους, τσαλακωμένους, με κιτρινισμένα δόντια και ουλές, που κινούνται μέσα σε ένα σύμπαν βάρβαρο και ανελέητο από όποια πλευρά και αν κοιτάξει κανείς. Το λιμάνι είναι μία κόλαση λάσπης και σαπίλας, ανάμεσα σε δολοφόνους, εμπόρους, πόρνες και μια τρέλα που καταδιώκει τον James. Τα ανώτερα 'στρώματα' της βρετανικής κοινωνίας δεν είναι πλέον εποικοδομητικά και χάρη στην εξαιρετική ερμηνεία των ηθοποιών του διαμετρήματος των Jonathan Pryce, Mark Gatiss, Jefferson Hall και Jason Watkins, γινόμαστε μάρτυρες της αναπαράστασης ενός στενού, υποκριτικού σύμπαντος στο οποίο η ηθική είναι κάτι απολύτως άγνωστο. 

Μεταξύ άλλων, δεν λείπουν οι απίστευτα γοητευτικοί γυναικείοι χαρακτήρες. Η Oona Chaplin, η Franka Potente και η Jessie Buckley, ενώ διαφοροποιούνται, δημιουργούν το τέλειο πορτρέτο μίας εποχής στην οποία το να είσαι γυναίκα ήταν κάτι απολύτως τρομακτικό: Ήταν ένα αντικείμενο που άνηκε σε ένα ανδρικό σύμπαν χωρίς ενσυναίσθηση και ευαισθησία. Το Taboo είναι μία κανονική "ιστορική αναπαράσταση" εκείνης της εποχής. 

BBC

Ανάμεσα σε σφαγές, ενέδρες, ίντριγκες και βρωμιά, το Taboo όμως είναι πάνω απ' όλα η προσωπική Οδύσσεια ενός ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του που σε μεγάλο βαθμό βασίζονται στην εκμετάλλευση των πιο αδύναμων και την αγριότητα απέναντι σε όσους δεν ήταν λευκοί. Καλώς ή κακώς, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα είναι ότι δεν υπάρχουν καλοί σε αυτή την ιστορία, μόνο αρπακτικά που ανταγωνίζονται για το κουφάρι ενός πιθανού πλούτου, που χτίζεται επί πτωμάτων. Ο James ως πλάσμα της νύχτας αντιπροσωπεύει στο απόλυτο εκείνο που ήταν τότε το λιμάνι του Λονδίνου, ένα είδος πολυπολιτισμικής Βαβυλώνας. 

>Διάβασε ακόμη: Όσκαρ 2022: Τα φαβορί για την Καλύτερη Ταινία

Στο Taboo ο μικρόκοσμος και ο μακρόκοσμος συνδέονται μεταξύ τους, καθιστώντας αυτά τα οκτώ επεισόδια μια υποδειγματική πραγματεία για την ανθρωπότητα που επέτρεψε στην Αγγλία να επιβάλλει τους δικούς της ορους στον κόσμο. Και όλα σαρώνοντας τη ρητορική και το ρομαντισμό που ήδη σε εκείνη την εποχή τα μυθιστορήματα προσπαθούσαν να φορτώσουν στους θαλασσόλυκους που ήταν ικανοί να πεθάνουν για ένα ποτήρι ρούμι ή ένα στοίχημα.

Μένει να δούμε αν το Netflix θα έχει την οξυδέρκεια να αρπάξει την ευκαιρία και να σώσει την κατάσταση.

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr