7 χρόνια χωρίς τον Παύλο Φύσσα

Η στυγερή δολοφονία του αδικοχαμένου μουσικού ήταν η πρώτη πρόκα στο φέρετρο της Χρυσής Αυγής. Αν ζούσε σήμερα, ο Killah P θα γινόταν 41 ετών.

Γράφει: Γιώργος Ρομπόλας 10 Απριλίου 2020

Κερατσίνι, ώρα 9 το βράδυ, 17 Σεπτεμβρίου 2013. Η Ελλάδα συνεχίζει να βυθίζεται στη βαθιά οικονομική κρίση, μία κρίση που έχει μεταμορφωθεί σε κρίση αξιών ενώ το πολιτικό σκηνικό δείχνει έκρυθμο και ασταθές. Εκείνη η Τετάρτη δε διέφερε σε τίποτα άλλο. Ήταν άλλη μία από εκείνες τις κάπως ζοφερές βραδιές που ζήσαμε όλοι τα τελευταία χρόνια και θέλουμε να ελπίζουμε ότι αποτελούν παρελθόν. Μία παρέα είχε μαζευτεί να δει μπάλα στην καφετέρια "Κοράλι". Αυτό, όχι κάτι περισσότερο, ούτε τίποτα λιγότερο.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα η αστυνομία έφτασε στο σημείο. Είχε δεχθεί, λίγο νωρίτερα, μία κλήση που έκανε λόγο για 50 άτομα τα οποία κατευθύνονταν προς την καφετέρια. Η παρέα που αναφέρθηκε πιο πριν είχε διαπληκτιστεί με 2-3 άλλους που βρίσκονταν εκεί. Το θέαμα, τελικά, που αντίκρισαν οι αστυνομικοί ήταν ένας πολύ άσχημα μαχαιρωμένος νεαρός, πνιγμένος στα αίματα αλλά διατηρώντας ακόμα τις αισθήσεις του να υποδεικνύει τον δράστη της επίθεσης. Ο 34χρονος Παύλος Φύσσας, πιο γνωστός από την πορεία του στην rap σκηνή ως Killah P, θα άφηνε την τελευταία του πνοή λίγο αργότερα στο Γενικό Κρατικό Νικαίας. Αν ζούσε, σήμερα, θα έκλεινε 41 χρόνια ζωής πάνω στην Γη. Δεν είναι, όμως, ζωντανός.

Τι ακριβώς είχε συμβεί; Σήμερα, έξι χρόνια μετά, η δίκη της Χρυσής Αυγής δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Το γεγονός όμως παραμένει το εξής: Ένα νεαρό παιδί με αντιφασιστική δράση δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από έναν μαχαιροβγάλτη της εγκληματικής οργάνωσης. Ο Γιώργος Ρουπακιάς χωρίς να το γνωρίζει εκείνο το βράδυ ίσως έκανε το μοιραίο λάθος, ίσως έβαλε την πρώτη πρόκα στο φέρετρο του νεοναζιστικού μορφώματος. Αν και η αλήθεια είναι ότι οι βρικόλακες, όπως είναι γνωστό, έχουν την κακή συνήθεια να ανασταίνονται όταν οι συνθήκες το ευνοούν.


"Όλοι τώρα τοπική. Όσοι είσαστε κοντά. Δεν θα περιμένουμε μακρινούς. Τώρα"έστελνε μέσω sms το μοιραίο βράδυ στα μέλη της οργάνωσης ο πυρηνάρχης Νίκαιας, Γιώργος Πατέλης.


Τον περασμένο Ιούλιο τον ακούσαμε να δηλώνει ενώπιον του δικαστηρίου, κατά τη διάρκεια της δίκης, το αμίμητο "Κρατώντας το μαχαίρι έκανα τα χέρια μου προς τα πάνω για να προστατευθώ. Ήταν πιο ψηλός από εμένα. Τα σήκωσα για να προστατέψω το κεφάλι μου. Του έριξα στα ποδιά για να κάνει πίσω. Όπως πήγα για τη δεύτερη είχε πέσει και τον πέτυχα στην καρδιά". Ήταν όμως μία άλλη φράση του που μάλλον θα μείνει μυθική: "Μια απλή ανθρωποκτονία ήταν και το έκαναν θέμα". Τι μπορεί άραγε να είναι πολύπλοκο στο μυαλό ενός ανθρώπου που θεωρεί τον συνάνθρωπό του σφαχτάρι;

Ο Γιώργος Ρουπακιάς, όσο κι αν προσπάθησαν τα μεγαλόσχημα στελέχη της Χρυσής Αυγής να αρνηθούν οποιαδήποτε σχέση μαζί του, δεν ήταν απλά ένας περαστικός που διαπληκτίστηκε με τον Φύσσα. Ήταν ένα μέλος της ΧΑ, σε αρκετά υψηλό πόστο όσον αφορά την οργάνωση της Νίκαιας όπου υπήρξε αναπληρωτής οικονομικός υπεύθυνος. Ήταν εκεί, δίπλα στον Ηλία Παναγιώταρο, όταν το νεοναζιστικό μόρφωμα είχε οργανώσει περιφορά του αγίου στην πολύπαθη συνοικία του Αγίου Παντελεήμονα. Ήταν παρών ακόμα και σε κατασκήνωση της ΧΑ στην Πελοπόννησο, διοργανωμένη από τον Γιάννη Λαγό, με σκοπό τα στρατιωτικά γυμνάσια και την κατήχηση στα νεοναζιστικά ιδεώδη.

7 χρόνια χωρίς τον Παύλο Φύσσα

"Όλοι τώρα τοπική. Όσοι είσαστε κοντά. Δεν θα περιμένουμε μακρινούς. Τώρα" έστελνε μέσω sms εκείνο το μοιραίο βράδυ στα μέλη της οργάνωσης ο πυρηνάρχης Νίκαιας, Γιώργος Πατέλης. Ο Γιάννης Λαγός ήταν, όπως όλα δείχνουν, ενήμερος για τα μηνύματα, όπως αντίστοιχα μάλλον γνώριζε την τρομακτική ατάκα που είχε ξεστομίσει ο πρώτος: "Δε θα μείνει τίποτα όρθιο. Τίποτα! Ό,τι κινείται, σφάζεται". Όσο για τον "Φύρερ" της Χρυσής Αυγής, Νίκο Μιχαλολιάκο; Ακόμα κι αν κάποιος είναι διατεθειμένος να πιστέψει ότι δεν έβαψε άμεσα τα χέρια του με αίμα, η δική του καθοδήγηση ήταν που οδήγησε μέχρι τη δολοφονία του Φύσσα αλλά του 27χρονου Πακιστανού, Σαχζάτ Λουκμάν, κάποιους μήνες νωρίτερα.


Διότι, τελικά, ο νεαρός μουσικός έγινε το σύμβολο μίας γενιάς που προσπαθεί με γυμνά χέρια να παλέψει ενάντια σε μαχαίρια.


Σήμερα, τα γεγονότα αυτά δείχνουν μακρινά αλλά και τόσο κοντινά. Έχουν περάσει ήδη έξι χρόνια από τις δολοφονίες. Ο Παύλος Φύσσας θα έπρεπε να είναι 41 ενώ ο Λουκμάν μόλις 34 χρονών. Η δίκη ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί αλλά όλες οι ενδείξεις δείχνουν πως οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί των εγκλημάτων θα τιμωρηθούν επιτέλους. Κάποιοι μιλούν για νίκη της δημοκρατίας, όμως εκείνοι που πρώτα από όλα αξίζουν συγχαρητήρια είναι πρωτοβουλίες όπως το Golden Dawn Watch που δεν άφησαν ούτε μία μέρα να ξεχαστεί η οργάνωση που λέρωσε και λερώνει με τον χειρότερο δυνατό τρόπο το πολίτευμά μας.

Παύλος Φύσας επετειακό τριήμερο

Το αντιφασιστικό τριήμερο που οργάνωσε η οικογένεια του αδικοχαμένου μουσικού στην Δραπετσώνα είχε μεγάλη συμμετοχή. Ευτυχώς ο κόσμος δεν ξεχνά (τουλάχιστον όχι ακόμα) τους μάρτυρες. Διότι, τελικά, ο νεαρός μουσικός έγινε το σύμβολο μίας γενιάς που προσπαθεί με γυμνά χέρια να παλέψει ενάντια σε μαχαίρια. Μίας φουρνιάς ανθρώπων που είδαν δίπλα τους να γιγαντώνεται το θηρίο του ναζισμού για άλλη μία φορά. Όχι μόνο στα λόγια αλλά και στις πράξεις· σε τέτοιον βαθμό ώστε να φτάσει μέχρι τη Βουλή αλλά κυρίως να μολύνει κάθε πιθανή κι απίθανη γειτονιά, κάθε εργασιακό χώρο, κάθε πλατεία και κάθε γήπεδο. Ίσως βέβαια ήταν εκεί από πριν, απλά δεν τολμούσε να το βροντοφωνάξει.

Περνώντας από τα κεντρικά γραφεία της Χρυσής Αυγής στη Μεσογείων, αυτό που αντικρίζει κανείς πια σήμερα είναι μία εικόνα εγκατάλειψης: Πεσμένες πινακίδες, ξεθωριασμένα χρώματα, μία αφίσα του Μιχαλολιάκου που περιμένει την αποκαθήλωσή της. Μετά την αδυναμία του μορφώματος να μπει ξανά στη Βουλή η εικόνα που επικρατεί είναι εκείνη της απόλυτης διάλυσης. Μικρά εκλογικά ποσοστά και θηριώδεις κόντρες ανάμεσα στα μεγαλόσχημα στελέχη θυμίζουν μαφιόζικες φατρίες που μαλώνουν καρφώνοντας ο ένας τον άλλον.

Ίσως αν ζούσε ο Φύσσας να έσκαγε ένα χαμόγελο με την όλη κατάσταση. Το ζητούμενο όμως είναι ο ναζισμός να καταπολεμηθεί στη ρίζα του. Κι όχι να βρει καταφύγιο σε ανήλιαγα υπόγεια και ξενοδοχεία αμφιβόλου ποιότητας μέχρι να φουντώσει για άλλη μία φορά στην πρώτη ευκαιρία.

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Επικαιρότητα

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

6 αισθησιακά αντρικά αρώματα

Ξυλώδεις, ανατολίτικες και πικάντικες δημιουργίες που αποπλανούν τις αισθήσεις.

Η συνταγή του Αλέξανδρου Τσιοτίνη για αφράτα burger buns

Ο σεφ και ιδιοκτήτης του CTC ξέρει (και) από ποιοτικά ψωμάκια για burger.