Road trip στην Άγρια Δύση

Το ταξίδι είναι κάτι μαγικό, με όποιον τρόπο και αν το κάνεις. Είτε με γκρουπ είτε σόλο. Με αεροπλάνο, πλοίο ή τρένο. Με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα. Προσωπικά, λατρεύω να ταξιδεύω σόλο ή άντε το πολύ με ακόμα ένα άτομο. Ταξιδεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο σημαίνει ελευθερία στο πού θέλω να πάω αλλά και στο πώς. Όλα τα αντιλαμβάνεσαι διαφορετικά. Από την άλλη, απαιτείται καλός προγραμματισμός και σεβασμός στο ξένο περιβάλλον όπου βρίσκεσαι κάθε φορά. Κάποιοι λένε πως θέλει κότσια για να καβαλήσεις τη μηχανή ή να μπεις στο αμάξι και να φύγεις. Απλά να φύγεις. Για μένα, όμως, είναι απλά ξεβόλεμα. Να βγεις από το comfort zone σου και, "ανοιχτός" πια, να νιώσεις τι γίνεται γύρω σου. Αν σου αρέσει αυτό, λοιπόν, η δυτική πλευρά της Αμερικής είναι ένα ταξίδι που πρέπει να κάνεις.

Από τον Ξαβιέ Μισαηλίδη*

Κάπως έτσι ξεκίνησε αυτό το road trip στην απέναντι πλευρά και στο βόρειο μέρος της αμερικανικής ηπείρου. Θέλαμε έναν προορισμό που θα μας τραβήξει μακριά από τα συνηθισμένα. Νεβάδα, Γιούτα, Αριζόνα, Καλιφόρνια. Τέσσερις Πολιτείες με ένα landscape εξωπραγματικό και εναλλαγές στο τοπίο που μόνο σε ταινίες είχαμε δει. Μέχρι που το κάναμε. Horseshoe Bend, Monument Valley και Valley of the Gods, Antelope και Grand Canyon, Navajo Nation και Mexican Hut, Joshua Tree. Λος Άντζελες και Λας Βέγκας. Αυτά ήταν μόνο μερικά από όσα είδαμε στο συγκεκριμένο road trip. Πιο σωστά, όσα βιώσαμε.

Παρέα με την Ηλέκτρα, φύγαμε Μάρτιο από την Ελλάδα και μέσω Μαϊάμι φτάσαμε αεροπορικώς στο Λας Βέγκας, από όπου και παραλάβαμε το αυτοκίνητο. Το πλάνο μας ήταν να ακολουθήσουμε κυκλική πορεία. Ανατολικά και νότια, έτσι ώστε να μη χρειαστεί να περάσουμε πάλι από τα ίδια μέρη στην επιστροφή μας, δυτικά και βόρεια προς το Λος Άντζελες.

Οι περισσότερες ημέρες ήταν οδήγησης (εκτός από τη βόλτα με το ελικόπτερο μέσα στο Grand Canyon, που οπωσδήποτε πρέπει να ζήσει κανείς στη ζωή του, αν έχει την ευκαιρία). Αυτή είναι, άλλωστε, η μαγεία του road trip. Οδηγούσαμε κατά μέσο όρο γύρω στα 500 χλμ./ημέρα. Σου φαίνονται πολλά; Σκέψου μόνο πως μετρήσαμε ευθεία στην Αριζόνα 250 χιλιόμετρα στην έρημο.

Η μέρα μας ξεκινούσε νωρίς. Καφές από τον αυτόματο πωλητή του μοτέλ ή πρωινό σε diner. Αυγά, pancakes, όπλα πάνω στα τραπέζια, τεράστια pick-up trucks, παχύσαρκες οικογένειες και άφθονος καφές φίλτρου. Αν είσαι fun του latte, θα χρειαστεί να περιμένεις λίγο μέχρι το L.A. Όλη η κουλτούρα των Southwestern States μπροστά στα μάτια μας.

Κοιμόμασταν σε μοτέλ στην άκρη του δρόμου, τρώγαμε σε local diners, κάναμε στάσεις σε κωμοπόλεις του Route 66, μέναμε σε airstream στην έρημο, περπατήσαμε φαράγγια, επισκεφθήκαμε καταυλισμούς Ινδιάνων, σταματούσαμε όπου θέλαμε για να δούμε το ηλιοβασίλεμα στο πορτμπαγκάζ του SUV μας. Όλη αυτή η εμπειρία και οι εικόνες που απολαμβάναμε μας ωθούσαν διαρκώς να υπερσκελίζουμε την κούραση της οδήγησης και τις όποιες δυσκολίες.

Και τις όποιες διαφωνίες, επίσης. Νιώθαμε ελεύθεροι, τυχεροί που βρισκόμασταν εκεί και ταυτόχρονα πολύ μικροί μπροστά σε αυτό που βλέπαμε − ειδικά στην Αριζόνα: τα τεράστια βράχια, οι σχηματισμοί που έμοιαζαν λες και τους έφτιαξε άνθρωπος και Θεός μαζί, η έρημος μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι σου. Και όλα σε ασύλληπτα μεγάλη κλίμακα.

Όσο προχωρούσαμε δυτικά, το σκηνικό άλλαζε. Μεγάλες πόλεις, κίνηση, γυάλινα κτίρια, ουρανοξύστες. Καλώς ήρθατε στο Λος Άντζελες. Όμορφο όσο και χίπστερ, με ωραία εστιατόρια και μπαρ, ατέλειωτες παραλίες, μαγικά ηλιοβασιλέματα, κορίτσια και αγόρια με roller blades, skateboards και ποδήλατα με φορητά υποσυστήματα. Santa Monica, Venice beach, Sunset beach, Long beach, Malibu, Downtown L.A., Beverly Hills, Hollywood Walk of Fame, Sunset Boulevard, Rodeo Drive, Hollywood Hills. Μια πόλη σαν το L.A. δε γίνεται να έχει μόνο αυτά.

Άστεγοι παντού, κυριολεκτικά. Συνοικίες ρημαγμένες και υποβαθμισμένες δίπλα σε ουρανοξύστες πολυεθνικών. Όλες οι αντιθέσεις της Αμερικής μαζεμένες σε μερικά μπλοκ. Στο Λος Άντζελες, όμως, μπορείς να είσαι όποιος θέλεις. Να κυκλοφορείς και να ντύνεσαι όπως θέλεις, να οδηγείς ό,τι θέλεις. Κανείς δεν ασχολείται μαζί σου. Αυτή η πολυπολιτισμικότητα που έχει αυτή η πόλη την κάνει ξεχωριστή και αξίζει να τη δεις.

Φεύγοντας από το L.A. για το Λας Βέγκας, τοπία −πια− γνώριμα: Ατελείωτες ευθείες, σκόνη και αμμοθύελλες για να φτάσουμε στην πόλη με τη μεγαλύτερη κατανάλωση ρεύματος στον πλανήτη. Είχαμε γιγαντιαία περιέργεια να δούμε αν όλη αυτή η υπερβολή και η υστεροφημία της πόλης είχαν βάση. Ως μη λάτρεις των καζίνο, αφιερώσαμε τρεις μέρες στο να βολτάρουμε στην παλιά αλλά και στην καινούργια πλευρά, για να καταλάβουμε γιατί αποτελεί έναν τόσο δημοφιλή προορισμό. Για τους Αμερικανούς, αλλά όχι μόνο γι’ αυτούς.

Η αλήθεια είναι πως τα τεράστια ξενοδοχεία είναι εντυπωσιακά, όπως τα διάσημα σιντριβάνια του Delano. Αλκοόλ στους δρόμους, street artists ντυμένοι Έλβις, καθώς και ήρωες από κόμικ. Το οξύμωρο είναι ότι στο Βέγκας είδαμε αρκετές οικογένειες.

Φίνα εστιατόρια και μπαρ στα ξενοδοχεία, άπειρα μαγαζιά για ψώνια, όλα τα top brands σε ένδυση, αξεσουάρ και κοσμήματα. Τα πάντα με έναν κοινό παρονομαστή. Ήταν όλα υπόγεια. Ναι, καλά διάβασες. Όλο το action στο Λας Βέγκας συμβαίνει κάτω από την επιφάνεια της Γης, έτσι ώστε να μη βγαίνεις καθόλου, να είσαι δέσμιος, κατά κάποιον τρόπο, των τυχερών παιχνιδιών.

Τα ξενοδοχεία σχεδόν ενώνονται υπόγεια μεταξύ τους και σου δίνουν τη δυνατότητα να πηγαίνεις από το ένα στο άλλο, διασχίζοντας, εννοείται, εκτάσεις με κουλοχέρηδες και ρουλέτες για να ρίχνεις και καμιά μπιλιά. Εκεί κάτω χάνεις την αίσθηση του χρόνου και οι σοβαροί παίκτες κάνουν να δουν το φως του ήλιου μέρες ολόκληρες.

Μπορώ να πω με βεβαιότητα πως τα είχε όλα αυτό το ταξίδι. Περιπέτεια, χαλάρωση, τοπία που δεν πιστεύαμε ότι υπάρχουν, απόλυτη χλιδή αλλά και φτώχεια. Και πολλά χιλιόμετρα. Γυρίσαμε με εικόνες που δεν θα τις ξεχάσουμε, με γεμάτες κάρτες μνήμης και άπειρα μαγνητάκια ψυγείου. Κάθε ταξίδι το διαμορφώνεις εσύ και το ζεις διαφορετικά.

Εμείς προσπαθήσαμε σε κάθε προορισμό να είμαστε ανοιχτοί και όχι προκατειλημμένοι. Το ζήσαμε στο φουλ, μιας και είναι εμπειρίες ζωής. Μία συμβουλή προς κάθε ενδιαφερόμενο: Να θυμάσαι πως είναι σημαντικό να μοιράζεσαι την εμπειρία σου από ένα ταξίδι και να γράφεις ημερολόγιο κατά τη διάρκειά του. Θα το χρειαστείς στο μέλλον. Be a traveller, not a tourist.

* Ο Ξαβιέ Μισαηλίδης είναι επιχειρηματίας και λάτρης του ταξιδιού.

Φωτογραφίες ©Ξαβιέ Μισαηλίδης, iStock

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr