Ο πιο παλιός μπάρμαν των Κυκλάδων είναι ένας πραγματικός Κουρσάρος της νύχτας

Αν έχεις βρεθεί στην Τήνο έστω και για λίγες ημέρες διακοπών αποκλείεται να μην έχεις πιει ένα ποτό εκεί. Ο Κουρσάρος έχει γράψει αρκετά χιλιόμετρα –ή καλύτερα ναυτικά μίλια- στη νύχτα του νησιού από το 1987, λίγα μόλις μέτρα μακριά από το λιμάνι, στην Χώρα της Τήνου. Ο 62χρονος σήμερα ιδιοκτήτης του, Ιγνάτιος Κρητικός  -για τους φίλους Νάτσιος- αφού περιπλανήθηκε στην Ευρώπη και πέρασε μερικά αξέχαστα χρόνια στο Παρίσι, επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του για να γίνει κάτι σαν θεματοφύλακας της διασκέδασης στις Κυκλάδες. Και πολλές από τις ιστορίες του θα μπορούσαν, δίχως υπερβολή, να να γίνουν μέχρι και ταινία. Πώς έφτασε όμως μέχρι την Τήνο;

"Είχα τελειώσει οικονομικά στο πανεπιστήμιο και αργότερα  δούλευα σε μια εταιρεία εισαγωγής ποτών, οπότε κατά κάποιο τρόπο μπορούμε να πούμε ότι ήμουν μέσα στο χώρο του αλκοόλ. Μέχρι που κάποια στιγμή κουράστηκα και κατάλαβα πως δεν ήμουν για δουλειά γραφείου. Τότε απλά την έκανα. Ήμουν λίγο έως πολύ χίπης στα νιάτα μου". Όχι μόνο στα λόγια αλλά κυρίως στην πράξη.

Ταξίδεψε αρκετά με ωτοστόπ και όπως λέει ο ίδιος πρέπει να έκανε το γύρο της Ευρώπης 3 φορές, με αυτόν ακριβώς τον τρόπο.

Ώσπου κάποια στιγμή κατέληξε στο Παρίσι, μετανάστης του έρωτα.

"Μια σχέση που είχα τότε με έφερε στο Παρίσι, όπου και έμεινα για 4 χρόνια". Για να βγάλει τα προς το ζην έπαιζε αρχικά κιθάρα στους σταθμούς του Μετρό –όπως λέει ο ίδιος έβγαινε και με το παραπάνω καλό μεροκάματο- και αργότερα σε διάφορα μαγαζιά. "Πήγα αρχικά για πλάκα και κόλλησα. Ήθελα να ανακαλύψω το Παρίσι.Στο Παρίσι έμαθα να περνάω καλά. Να τρώω καλά, να πίνω καλά, να έχω ποιότητα ζωής. Γύρισα όλα τα μέρη του, όλα τα μπαρ του" συμπληρώνει για τα χρόνια στην πόλη του Φωτός, που του έχει χαρίσει μερικές από τις πιο αλησμόνητες στιγμές της ζωής του: "Τι να πρωτοθυμηθώ; Θυμάμαι μια Παραμονή Πρωτοχρονιάς που ξεκίνησε με πολλή σαμπάνια και στρείδια για να καταλήξουμε σε μια παρέα ατόμων σε ένα πάρτι σε καραβάκι του Σηκουάνα. Το πρωί και αφού είχαμε πιει πάρα πολύ, αποφασίσαμε να φύγουμε  για τα σπίτια μας. Είχε χιονίσει, όλο το Παρίσι ήταν λευκό, και δεν είχαμε πάρει χαμπάρι. Αξέχαστα επίσης θα μου μείνουν τα όσα έγιναν τις επόμενες ημέρες από την δολοφονία του Τζον Λέννον. Είχε έρθει η Τζόαν Μπαέζ να δώσει συναυλία στην Παναγία των Παρισίων και χιλιάδες κόσμου έκλαιγε. Ήταν πολύ συγκλονιστική εμπειρία. Στο λέω και ανατριχιάζω. Μιλάμε για πάνω από 20.000 κόσμου να κλαίνε".

Γύρισε από το Παρίσι όταν δεν είχα κάτι να τον κρατά εκεί. Έκατσε λίγο στην Αθήνα αλλά δεν ήθελα να ζήσει σε αυτή. "Όταν έχεις μείνει άλλωστε στο Παρίσι δύσκολα σε συγκινεί άλλη πόλη. Αποφάσισα λοιπόν να δραστηριοποιηθώ στην Τήνο. Ήταν καθαρά δική μου απόφαση να γυρίσω στο νησί. Ο Κουρσάρος ήταν αρχικά μια παλιά αποθήκη, ένα παλιό κτίριο που ήταν ιδιοκτησία του παππού μου".

Και εκεί άνοιξε τον Κουρσάρο, το καλοκαίρι του 1987. Πώς προέκυψε όμως το όνομα ενός εκ των παλαιοτέρων επιχειρήσεων όχι μόνο της Τήνου αλλά και όλων των Κυκλάδων;  "Είχα πάρει ένα αυτοκίνητο στο Παρίσι, ένα Peugeot 404. Το είχα αγοράσει από έναν καταυλισμό τσιγγάνων έξω από το Μπορντώ –όπου ήταν δάσκαλος ένας φίλος μου- για 500 δραχμές τότε. Για να το ασφαλίσω σκέψου πως πλήρωσα 60.000 δραχμές. Το βάφτισα Κουρσάρο καθώς γύρναγα με αυτό σε πολλά μέρη της Γαλλίας και των γύρω χωρών. Σε όποιο μέρος πήγαινα με αυτό, κολλούσα αυτοκόλλητα της κάθε περιοχής, τα σηματάκια της πόλης, και το είχα γεμίσει σχεδόν όλα. Ήταν κάτι σαν τα αυτοκίνητα των παιδιών των λουλουδιών. Το αυτοκίνητο αυτό το παράτησα σε ένα δρόμο του Παρισιού μόλις έφυγα κι αυτό περισσότερο γιατί είχα χιλιάδες απλήρωτες κλήσεις από την τροχαία. Άφησα λοιπόν το αυτοκίνητο μαζί με τις κλήσεις του και με τα κλειδιά επάνω και έφυγα. Κι όποιος το έπαιρνε ας έκανε ότι ήθελε. Όταν γύρισα λοιπόν μου βγήκε σχεδόν αβίαστα το όνομα του μαγαζιού. Έτσι δημιουργήθηκε ο Κουρσάρος".

Με το ίδιο όνομα και τον ίδιο ιδιοκτήτη είναι σίγουρα το πιο παλιό μπαρ των Κυκλάδων.

"Όταν γράφτηκα μάλιστα στο εμπορικό επιμελητήριο των Κυκλάδων ήμουν φαντάσου το νο 6 – από όλες τις επιχειρήσεις" αναφέρει σχετικά με την παλαιότητα του Κουρσάρου.

Όταν πρωτοξεκίνησε το μπαρ ήταν μισό σε μέγεθος σε σχέση με αυτό που είναι σήμερα αλλά μεγάλωσε με τα χρόνια. Σήμερα είναι ανοιχτό από το πρωί για καφέ αλλά η πραγματική του ζωή ξεκινά το βράδυ. Όλη την αγάπη του για τη μουσική, το ποτό και τα ταξίδια ο κος Νάτσιος τα έβαλε στο μπαρ του.  Το καταλαβαίνει αυτό κανείς από την πολύχρωμη μπάρα αλλά και από τα ακούσματα εδώ. "Από μικρός πήγαινα σε όλα τα μουσικά φεστιβάλ της Ευρώπης, πολύ πριν γίνει μόδα. Όπου έπαιζε κάποια αγαπημένη μου μπάντα, προσπαθούσα να είμαι εκεί". Οι μουσικές στον Κουρσάρο είναι πάντα ροκ με ενδιάμεσα περάσματα από τζαζ, μπλουζ  και funk ή reggae. Αλλά το στίγμα του μαγαζιού παραμένει πάντοτε ροκ.

Ο Κουρσάρος έχει ζήσει πολλές και σημαντικές νύχτες. Κάποιες εύκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από αλησμόνητες έως ανεπανάληπτες. "Όταν πρωτοάνοιξα είχε πολύ ξένο τουρισμό η Τήνος. Γάλλους, Γερμανούς, Αυστριακούς, Ιταλούς. Ερχόντουσαν και έκαναν αστρονομικούς λογαριασμούς, έκαναν σαματά, άνοιγαν σαμπάνιες. Πλέον έχω να δώσω σαμπάνια πάνω από δύο χρόνια. Κάποτε ένας Αργεντίνος που είχε έρθει με ένα κότερο στο νησί, νομίζω ήταν τον Μάιο του 1992, είχε κεράσει όλο το μαγαζί. Ο λογαριασμός ήταν γύρω στα 300 δολάρια και  μου είχε αφήσει πουρμπουάρ 600 δολάρια. Αυτό δεν ξαναέγινε. Μετά έμαθα ότι ήταν σωματοφύλακας του τότε πρωθυπουργού της Αργεντινής. Επειδή μιλούσα ισπανικά είχαμε μιλήσει αρκετά και μάλλον με συμπάθησε και βρήκε κάποιον να ανοίξει την καρδιά του. Όταν είδα το tip του ρώτησα μήπως είχε κάνει λάθος. Μου απάντησε αρνητικά και μου πέταξε τα λεφτά για να τα κρατήσω".

Στα 25 χρόνια του Κουρσάρου είχαμε κάνει ένα πάρτι που έμεινε σε όλους αξέχαστο. Και υπήρχε λόγος γι' αυτό.

"Σκέψου είχαμε βάλει έναν προτζέκτορα με παλιές φωτογραφίες από βραδιές εδώ μέσα και πολλά παιδιά είχαν δει τους γονείς τους, που ουσιαστικά γνωρίστηκαν εδώ.  Ήταν αρκετά συγκινητικό. Σκέψου ακόμη πολλοί με ρωτάνε πότε θα γίνει ένα αντίστοιχο πάρτι. Να είμαστε καλά κι ίσως το κάνουμε στα 50 μας χρόνια" συνεχίζει ο κος Κρητικός που μας μίλησε επίσης για "παρέες ξένων που ερχόντουσαν για πολλά καλοκαίρια στο νησί και κάθε μα κάθε βράδυ έπιναν ποτά στον Κουρσάρο. Γάλλοι που ακολουθούσαν μεθυσμένοι την μπάντα του δήμου τον Δεκαπενταύγουστο. Ή κάποιοι Νορβηγοί που έπιναν από ένα μπουκάλι ο καθένας και λειτουργούσαν αυτοβούλως σαν κράχτες για το μαγαζί".

Καλύτερα όμως από τον ίδιο τον κο Νάτσιο, όλα όσα έχουν διαδραματιστεί στον Κουρσάρο, θα μπορούσε να τα εξομολογηθεί ο μεγάλος καθρέφτης πίσω από την μπάρα. "Αν μπορούσε να μιλήσει θα άκουγες πολύ περισσότερες ιστορίες".

Το μπαρ από μόνο του είναι μεγάλη ιστορία. Ο κος Νάτσιος μεγαλώνει και καμιά φορά σκέφτεται μήπως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί. Τα παιδιά του σπουδάζουν και θα ήθελε ιδανικότερα να ασχοληθούν με το αντικείμενο τους. Αν αργότερα θέλουν βέβαια, ο Κουρσάρος καρτερικά θα περιμένει.

"Καλά πέρασα, δεν έχω παράπονο. Ελπίζω το ίδιο και όλοι όσοι έχουν βρεθεί ακόμη και για ένα βράδυ εδώ".

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr