Κάποτε στην Άρσεναλ

Οι Κανονιέρηδες βρίσκονται σε διαρκή κρίση υπό τον Unai Emery, λύσεις δεν φαίνονται στον ορίζοντα και όλοι στο βόρειο Λονδίνο αναπολούν το ένδοξο παρελθόν.

Γράφει: Μπάμπης Δούκας 26 Νοεμβρίου 2019

Το ημερολόγιο έδειχνε 6 Οκτωβρίου όταν η Άρσεναλ σημείωνε την τελευταία της νίκη για την Premier League, επικρατώντας με 1-0 της Μπόρνμουθ. Έκτοτε έχουν ακολουθήσει 2 ήττες και 3 ισοπαλίες. Όσοι παρακολούθησαν τον αγώνα με την Κρίσταλ Πάλας, στις 27 Οκτωβρίου, πήραν μία πλήρη εικόνα του τι ακριβώς συμβαίνει στην ομάδα τον τελευταίο καιρό.

Στο εν λόγω ματς, οι Κανονιέρηδες προηγούνταν με 2-0 πριν καν συμπληρωθεί το δεκάλεπτο της συνάντησης. Τελικά τα έκαναν θάλασσα και ισοφαρίστηκαν με 2-2. Στο 61ο λεπτό, ο Unai Emery αποφάσισε να αντικαταστήσει τον αρχηγό της ομάδας -έναν από τους λιγότερο δημοφιλείς στην ιστορία της Άρσεναλ σε αυτό το ρόλο- Granit Xhaka με τον Bukayo Saka.

Ο Xhaka, εν μέσω έντονων αποδοκιμασιών από τους οπαδούς της ίδιας του της ομάδας απάντησε με χειρονομίες και, αφού έβγαλε τη φανέλα του, έφυγε απευθείας για τα αποδυτήρια. Το πρόβλημα όμως είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα: Η επιλογή του 27χρονου Ελβετού μέσου για το περιβραχιόνιο είναι ίσως ο τέλειος συμβολισμός για να χαρακτηριστεί μία μακρά περίοδος εντελώς λανθασμένων επιλογών σε κάθε φάσμα του συλλόγου.

Η δύσκολη μετάβαση

Από τις 20 Απριλίου του 2018, όταν και ο Arsène Wenger κάθισε για τελευταία φορά στον πάγκο της, η Άρσεναλ μοιάζει να διανύει ένα σχεδόν ατελείωτο μεταβατικό στάδιο, με αναπόφευκτες επιπτώσεις. Σχεδόν ότι συνέβη και στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της μετά-Ferguson εποχής δηλαδή. Ο Αλσατός τεχνικός άφησε πίσω του μία σπουδαία παρακαταθήκη που χτιζόταν 21 ολόκληρα χρόνια. Οι fans της ομάδας θα τον συνδέουν πάντοτε με τα 3 πρωταθλήματα Αγγλίας που πήρε στα τέλη των 90s και στις αρχές του millennium - ειδικά η αήττητη ομάδα της σεζόν 2003/04 δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας όμως και ειδικά μετά τον χαμένο τελικό του Champions League, το 2006, φάνηκε να ξεκινά μία αργή και προοδευτική πτώση.

Κάποτε στην Άρσεναλ

Χωρίς να υπάρχουν κραυγαλέες αποτυχίες, η ομάδα έβγαινε σταδιακά τόσο από την ευρωπαϊκή όσο και από την αγγλική ελίτ, με νέες δυνάμεις όπως η Μάντσεστερ Σίτι και η Τότεναμ να ξεπετάγονται και clubs όπως η Λίβερπουλ να επανακτούν τη χαμένη δυναμική τους. Η σεζόν 2016/17 ήταν η πρώτη στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας που έμεινε εκτός πρώτης 4άδας της Premier League και κατ΄επέκταση δεν αγωνίστηκε στο Champions League

O Unai Emery βρίσκεται για δεύτερη χρονιά στην τεχνική ηγεσία και έχει αποτύχει να δώσει σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό και σταθερότητα. Εν αντιθέσει με τα προηγούμενα καλοκαίρια, η διοίκηση αποφάσισε να κινηθεί δυναμικά στο κομμάτι των μεταγραφών με αποκορύφωμα της απόκτηση του Nicolas Pépé από την Λιλ έναντι €80.000.000. Οι μεταγραφές δεν βελτίωσαν την αγωνιστική παρουσία και επιπλέον, προσέθεσαν έξτρα πίεση στους ώμους του Βάσκου προπονητή. 

ΑΡΣΕΝΑΛ 2

Η απουσία ηγέτη

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που μοιάζει να αντιμετωπίζει η Άρσεναλ είναι η απουσία ενός σημαντικού ποδοσφαιριστή με ηγετικά χαρακτηριστικά - μέχρι και ο πρώην αρχηγός της ομάδας, Laurent Koscielny, προτίμησε να την εγκαταλείψει για να παίξει στην Μπορντώ. Για να τον αντικαταστήσει -στο κομμάτι της ηγεσίας στα αποδυτήρια κυρίως- ο Emery επέλεξε τον Xhaka, ο οποίος σε καμία στιγμή των 4 σεζόν που βρίσκεται στο Emirates δεν έχει πείσει ούτε για την αγωνιστική του αξία αλλά ούτε και για το σθένος της προσωπικότητάς του. Υπενθυμίζουμε απλά πως το περιβραχιόνιο της Άρσεναλ έχουν κατά καιρούς φορέσει τύποι όπως οι Thierry Henry, Patrick Vieira και Tony Adams. Η επιλογή του Xhaka λοιπόν ήταν στην καλύτερη περίπτωση μία βεβιασμένη απόφαση και στη χειρότερη, μία κίνηση απελπισίας. 

ΑΡΣΕΝΑΛ 4

Υπάρχει ταυτότητα;

Από τεχνικής πλευράς, ο Emery δείχνει να μην έχει λύσει κάποια εκ των πιο εξόφθαλμων προβλημάτων. Η άμυνα της ομάδας είναι εξαιρετικά ευάλωτη και απροστάτευτη, κάτι με το οποίο δείχνουν να συμφωνούν και οι αριθμοί: Την τελευταία χρονιά του Wenger -που δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως η πιο επιτυχημένη- η Άρσεναλ δεχόταν 1,14 γκολ/παιχνίδι. Ο αριθμός αυτός ανέβηκε στο 1,52 στην εποχή του Ισπανού manager. Το ίδιο συνέβη και με τα σουτ αντιπάλων προς την εστία της, από 11,13 σε 13,7. Επιπλέον, παρά τα δεκάδες εκατομμύρια που σπρώχνονται στην αγορά, δεν μπορεί να βρεθεί ένας κεντρικός αμυντικός worldclass επιπέδου. Σίγουρα δεν είναι τέτοιοι οι Σωκράτης Παπασταθόπουλος, David Luiz, Skodran Mustafi, Rob Holding και Callum Chambers, με αποτέλεσμα η Άρσεναλ να έχει δεχθεί 19 γκολ σε 13 παιχνίδια πρωταθλήματος μέχρι στιγμής. Το ίδιο πάνω-κάτω ισχύει και για το κέντρο της ομάδας, με τα πράγματα να είναι ελαφρώς καλύτερα στη γραμμή κρούσης, κυρίως χάρη στους Alexandre Lacazette και Pierre-Emerick Aubameyang. Η 8η θέση στον πίνακα της βαθμολογίας περισσότερο τιμητική φαίνεται για τη συνολική εικόνα της ομάδας.

ΑΡΣΕΝΑΛ 1

Η απόσταση από την πρώτη τετράδα και την Τσέλσι είναι 8 βαθμοί. Δεν είναι μία απαγορευτική διαφορά αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πως αυτή η Άρσεναλ είναι ικανή να την καλύψει. Όσο δεν υπάρχει σαφής προσανατολισμός και το mentality του προπονητή, η αποτυχία θα βρίσκεται πάντοτε πιο κοντά από την επιτυχία. Και μοιραία, οι οπαδοί των Κανονιέρηδων θα αναπολούν τις εποχές όπως στο ρόστερ της συνυπήρχαν παίκτες όπως οι Ashley Cole, Patrick Vieira, Robert Pires, Dennis Bergkamp, José Antonio Reyes, Sylvain Wiltord, Thierry Henry, Gilberto Silva, Sol Campbell, Kolo Touré, Cesc Fàbregas, Nwankwo Kanu και Freddie Ljungberg. Για τον τελευταίο μάλιστα έχουν ήδη κυκλοφορήσει στο Νησί μερικές φήμες που τον θέλουν ως τον επόμενο προπονητή της ομάδας.  


Διάβασε ακόμη για την θαυμάσια φετινή Λέστερ, την επιστροφή του José Mourinho και γιατί η Λίβερπουλ ίσως έχει κερδίσει την Premier League. 

ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ

Περισσoτερα για Σπορ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ

Μερικές από τις κορυφαίες extreme sports φωτογραφίες της χρονιάς

Οι εικόνες που βραβεύτηκαν στον διαγωνισμό Red Bull Illume Image Quest 2019.

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς ετοιμάζεται να κατακτήσει τα πάντα

Στα 21 του, ο Έλληνας τενίστας δείχνει έτοιμος να φτάσει μέχρι το επίπεδο των θρύλων του αθλήματος.