Το μικρό αναρχικό καλοκαίρι και η από σκηνής φιλοσοφία

Το προηγούμενο Σάββατο, πήγα να δω στη short version της -έχει και long, η οποία ξεκινάει στις 18.30 το απόγευμα- την παράσταση-τροφή για σκέψη Μικρό Αναρχικό Καλοκαίρι / Βαρκελώνη '36 της ομάδας RMS Mataroa, στο Θέατρο Τέχνης της Φρυνίχου. Γυρίζοντας σπίτι, σκέφτηκα ότι καλά έκανα και ξεσπιτώθηκα, καθώς πρόκειται για ένα έργο με ειλικρινείς προθέσεις, καλοστημένο, που σου δημιουργεί την αίσθηση ότι πίσω από αυτό που συμβαίνει στη σκηνή έχει προηγηθεί σοβαρή δουλειά.

Η υπόθεση του έργου

Η παράσταση καταπιάνεται με τα γεγονότα του Ισπανικού Εμφυλίου, ένα φθινόπωρο που ήταν σαν καλοκαίρι, πριν από την απόλυτη επικράτηση του Franco. Τότε, ένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης βασισμένο στον αναρχισμό μετέτρεψε για λίγο την ουτοπία σε πραγματικότητα.

Μαριέττα Παυλάκη

Η επιτέλεση του θεατρικού υλικού

Κατά κύριο λόγο έχουμε να κάνουμε με θέατρο ντοκουμέντο αλλά όχι σε μία στεγνή του μορφή. Έτσι, το υλικό που φτιάχνει την παράσταση και εξιστορεί τον Ισπανικό Εμφύλιο επιτελείται και ως κλασική θεατρική αφήγηση, ενώ το στοιχείο της μουσικής είναι παρόν, μέσα από λυρικές φόρμες.

Πολιτικό θέατρο που δεν κουνάει το δάχτυλο

Οι ηθοποιοί που συμμετέχουν στην παράσταση -ο Μάνος Βαβαδάκης, η Χαρά Μάτα Γιαννάτου, η Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, ο Ακύλλας Καραζήσης (που είναι και ο σκηνοθέτης της), η Κατερίνα Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος- εκφράζουν μια καθαρή κριτική ματιά πάνω στην ιστορία και τις ιδεολογίες. 

> Διάβασε ακόμα: 10 λεπτά στο τηλέφωνο με την Άννα Καλαϊτζίδου

Σε κάποια σημεία του έργου γκρεμίζεται κανονικότατα η θεατρική σύμβαση του τέταρτου τοίχου, που κάνει τους θεατές επί της πλατείας τάχα μου αόρατους για τους ηθοποιούς, που σε δεδομένες στιγμές "παίζουν τον εαυτό τους" χωρίς να αναπαριστούν ιστορικά γεγονότα - ή, τουλάχιστον, φαίνεται να μιλούν για τον Ισπανικό Εμφύλιο μέσα από δικές τους εμπειρίες. 

Τη βραδιά που πήγα εγώ, ένας θεατής έδωσε τη δική του απάντηση σε ένα ερώτημα που έθεσε ο Ακύλλας Καραζήσης και αυτό άνοιξε έναν διάλογο με έναν τρόπο που πλούτισε τη θεατρική μου εμπειρία χωρίς να διακόψει τη ροή της παράστασης. Άνοιξε μια συζήτηση με ισότιμους, ειλικρινείς όρους, χωρίς να γίνει ορατή κάποια αμηχανία από τους ηθοποιούς, αλλά ούτε και κάποια δυσαρέσκεια στο κοινό, όπως είθισται σε αυτές τις περιστάσεις.

> Διάβασε ακόμα: 10 λεπτά στο τηλέφωνο με τον Αντώνη Φωνιαδάκη

Αυτή είναι και η μαγεία του πολιτικού θεάτρου, όταν γίνεται σωστά. Σου δίνει τροφή για σκέψη, χωρίς να σου κουνάει το δάχτυλο. Σε ακούει ισότιμα, δεν ασκεί από σκηνής εξουσία, ανοίγει έναν διάλογο, ιδανικά και το μυαλό.

---

Info: Το έργο "Μικρό Αναρχικό Καλοκαίρι / Βαρκελώνη '36" των RMS Mataroa θα παιχτεί για δύο ακόμα παραστάσεις στη σκηνή της Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, το Σάββατο 22 Οκτωβρίου (short version) και την Κυριακή 23 Οκτωβρίου (long version). Σκηνοθετεί ο Ακύλλας Καραζήσης. Εισιτήρια με ένα κλικ εδώ.

 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr