Γιατί οι υπάλληλοι των New York Times αρνούνται να επιστρέψουν στο γραφείο;

Όσοι εργαζόμαστε στον συναρπαστικό χώρο της έντυπης και ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, τουλάχιστον στην Ελλάδα, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν θα γίνουμε ποτέ πλούσιοι από αυτά που γράφουμε. Παρ' όλα αυτά, δεν θα φανταζόμασταν ποτέ αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε έναν από τους πιο εμβληματικούς τίτλους του κόσμου, τους New York Times. Πάνω από 1.000 εργαζόμενοι αρνούνται να επιστρέψουν στις θέσεις τους, μέχρι να ικανοποιήσει η διοίκηση τα αιτήματά τους, με κυριότερο απ' αυτά την αύξηση στους μισθούς.

Η επιστροφή στο γραφείο μυρίζει μπαρούτι

Για να κατανοήσουμε πώς προέκυψε το συγκεκριμένο "αντάρτικο", πρέπει να λάβουμε υπόψη μας κάτι που ζήσαμε οι περισσότεροι υπάλληλοι γραφείου. Κατά τη διάρκεια των lockdowns κληθήκαμε να δουλέψουμε από τα σπίτια μας, κάτι που δημιούργησε μεν σε κάποια γραφεία τρελές παρεξηγήσεις -π.χ. συνάδελφος μού αφηγήθηκε ότι η διευθύντριά του τον "ενοχλούσε" για θέματα δουλειάς από την ώρα που ξύπναγε (η διευθύντρια) μέχρι τις δύο τη νύχτα- παρ' όλα αυτά, δεν ήταν ακριβώς χάλια η κατάσταση.

Η τηλεργασία, αν εξαιρέσεις τα επιπλέον έξοδα θέρμανσης, αφού έβαζες τα όριά σου σε όσους πιθανώς τα καταστρατηγούσαν, ήταν και κάτι σαν δώρο θεού. Σου επέτρεπε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και μια αναγνωρισμένη ή άτυπη ευελιξία. Όταν καταργήθηκε, λοιπόν, κι αφού είχε προηγηθεί το κύμα της μεγάλης παραίτησης, πολλοί εργοδότες για να κάνουν πιο fun και ήπια την επιστροφή στο γραφείο, άρχισαν να διοργανώνουν μικρά πάρτυ τύπου "το μαγαζί κερνάει μπέργκερ σήμερα" ή εξόδους για ποτά "όλο το γραφείο επιτέλους μαζί". 

Getty Images

Το ίδιο, περίπου, συνέβη και στους New York Times που, στην πράξη, μέχρι το τέλος του χρόνου, η διοίκηση επιτρέπει ένα μοντέλο υβριδικού εργασιακού περιβάλλοντος, σύμφωνα με το οποίο οι εργαζόμενοι πρέπει να πηγαίνουν τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα στο γραφείο. Αυτή τη στιγμή, όμως, πάνω από 1.000 εργαζόμενοι προτιμούν το Zoom από το γραφείο, ενώ τις προηγούμενες ημέρες προέκυψε και ένα "αντάρτικο".

Ναι στις αυξήσεις, όχι στα ταπεράκια

Δεν είναι όμως η επιστροφή στο γραφείο εκείνο που έχει εξαγριώσει τους εργαζόμενους των New York Times. Η σταγόνα που φαίνεται να ξεχείλισε το ποτήρι είναι το ότι προβλέφθηκαν για τους εργαζομένους branded ταπεράκια (τα οποία, για να τα παραλάβουν, πρέπει να επιστρέψουν στο γραφείο), τη στιγμή που υποφώσκει μια όλο και πιο σκληρή διαμάχη για τα συμβόλαια ανάμεσα στις ενώσεις των εργαζομένων και τη διοίκηση.

Τα ταπεράκια τα παραλαμβάνουν όσοι πηγαίνουν στο γραφείο, με στόχο "να ζήσουν ξανά τη χαρά του να τρώνε όλοι μαζί και να κουτσομπολεύουν" (λες και δεν παίρνουν φωτιά τα group chats στο Viber με τους συναδέλφους).

> Διάβασε ακόμα: Σταύρος Ψυχάρης, ο άνθρωπος που θα γινόταν ο νέος Λαμπράκης

Το αληθινό πρόβλημα των εργαζομένων που δεν θέλουν να επιστρέψουν στο γραφείο τους είναι το ότι οι περισσότεροι μισθοί έχουν παραμείνει στα επίπεδα του 2020, ακόμα και για δημοσιογράφους που έχουν βραβευτεί με Pulitzer. Τι ζητάνε οι συνδικαλιστικές ενώσεις τους; Αυξήσεις της τάξεως του 8%, το να προσαρμοστούν οι μισθοί στην αύξηση του κόστους ζωής (κατά 5,25%), το να μην είναι υποχρεωτική η παρουσία τους στο γραφείο έως τον Ιούλιο του 2023 και το να συνεχιστεί επ' αόριστο η τηλεργασία για όσους η βάση τους είναι απομακρυσμένη. 

> Διάβασε ακόμα: H ιστορία πίσω από την εμβληματική φωτογραφία του Tank Man

Η διοίκηση από την πλευρά της έχει κι αυτή τις αντιπροτάσεις της, παρ' όλα αυτά υπάρχει ένας διογκούμενος θυμός που ίσως οδηγήσει σε γενικευμένη απεργία. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι δημοσιογράφοι πιστεύουν ότι τα κέρδη της εταιρείας, αντί να διαμοιράζονται σε αυτούς, που παράγουν το περιεχόμενο, πηγαίνουν σε εργαζόμενους σε άλλες θέσεις, όπως στα υψηλόβαθμα στελέχη. 

 

Ακολούθησε το Esquire στο Facebook, το Twitter και το Instagram.

 

 

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr