Απεριόριστες διακοπές, αυτή η απάτη

Είναι ένα από τα πιο δυνατά trends στην αγορά εργασίας των Η.Π.Α· ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια κι αρχίζει πια να γιγαντώνεται με κολοσσούς όπως το Netflix, η General Electric και το Dropbox να το προσφέρουν στους εργαζόμενούς τους. Διακοπές χωρίς χρονικό όριο ή (για να το πούμε πιο σωστά) ελεύθερο ωράριο που δίνει στους υπαλλήλους τη δυνατότητα να επιλέγουν πότε και για πόσο καιρό θα κάνουν -τι άλλο;- διακοπές.

Από μία συγκεκριμένη οπτική γωνία, αυτή η εξέλιξη αποτελεί μία αναγκαία αλλαγή μετά από πάρα πολλά χρόνια που τα εργασιακά ωράρια διευρύνονταν συνεχώς· κάτι, δηλαδή, που και λόγω της τεχνολογίας έχει μεταφερθεί κι εκτός γραφείου, παραβιάζοντας τον προσωπικό χρόνο και τα Σαββατοκύριακα.

Μάλιστα εκτός από την πολύ ανθρώπινη προοπτική για περισσότερες διακοπές, οι εταιρείες που προσφέρουν αυτές τις συνθήκες ελπίζουν -όχι άδικα- ότι θα προσελκύσουν τα μεγαλύτερα ταλέντα και θα βελτιώσουν παράλληλα την ατμόσφαιρα εντός των τειχών τους. Για αυτό και η τάση για απεριόριστες διακοπές αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες: από 0,4% που ήταν το 2015 επί του συνόλου των εργασιακών θέσεων έχει σχεδόν τριπλασιαστεί (0,13%) το 2019.

Υπάρχει, τώρα, ένας συγκεκριμένος τομέας που ξεπερνά κάθε άλλον σε αυτήν την τακτική: οι εταιρείες υψηλή τεχνολογίας που -ιδιαίτερα στις Η.Π.Α- έχουν γίνει συνώνυμες με το συνδρόμου του burn out, του στρες και των υπερβολικά πολλών ωρών εργασίας. Το να μπορούν οι υπάλληλοί τους να ξεφύγουν, έστω για λίγες μέρες παραπάνω από την τρέλα, τον υπερβολικό ανταγωνισμό και τις πολύ συχνά υπεράνθρωπες απαιτήσεις των τεχνολογικών κολοσσών δείχνει να είναι απολύτως απαραίτητο.

---

Η φόρμουλα των "απεριορίστων διακοπών" σημαίνει ότι ο εργοδότης δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τις διακοπές που, τελικά, δεν πήγες.

---

Όμως, όπως συχνά συμβαίνει, δυστυχώς τα φαινόμενα απατούν. Καταρχάς η συγκεκριμένη φόρμουλα των "απεριορίστων διακοπών" σημαίνει ότι ο εργοδότης δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει τις διακοπές που, τελικά, δεν πήγες. Σε ένα τραγελαφικό παράδοξο, πολύ συχνά όσοι δουλεύουν κάτω από αυτήν τη συνθήκη καταλήγουν, τελικά, να κάνουν λιγότερες διακοπές από τους υπόλοιπους.

Έτσι, κι επειδή οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: σύμφωνα με αμερικανική έρευνα του 2017, το 15% των εργαζόμενων που ακολουθούν το παραδοσιακό μοτίβο κάνουν 15 μέρες διακοπές τον χρόνο, ενώ εκείνοι που εργάζονται με απεριόριστες διακοπές μόλις 13· παράλληλα το 15% των πρώτων παραδέχεται ότι δουλεύει και στις διακοπές, ένα ποσοστό που εκτοξεύεται (29%) στην περίπτωση των δεύτερων.

Η πολιτική των απεριόριστων διακοπών ελλοχεύει κινδύνους που μπορούν να προκαλέσουν περισσότερο κακό παρά καλό

Πώς, λοιπόν, κάτι που ακούγεται ιδανικό καταλήγει να αποτελεί παγίδα; "Επειδή δεν χρειάζεται να δηλώσεις συγκεκριμένες μέρες άδειας, καταλήγεις να ζητάς ακόμα λιγότερες από όσο συνηθίζεται για να μη δημιουργήσεις κακές εντυπώσεις" σημειώνει το Insider. Είναι ο αντίστοιχος άγραφος κανόνας που οδηγεί πολύ κόσμο στο να περνά υπερβολικές ώρες στο γραφείο (σε υπερωρίες που δεν πληρώνεται) για να αποδείξει στους προϊσταμένους και το αφεντικό πόσο πολύ νοιάζεται για τη δουλειά του. Τελικά, το μόνο που καταφέρνουν αυτές οι τακτικές, σύμφωνα με πολλές έρευνες, είναι η μειωμένη παραγωγικότητα και η υπερβολική κούραση.

Αντίστοιχα η πολιτική των απεριόριστων διακοπών ελλοχεύει κινδύνους που μπορούν να προκαλέσουν περισσότερο κακό παρά καλό· αντί για παραδεισένιες εργασιακές συνθήκες πολύ συχνά καταλήγει να σημαίνει λιγότερες διακοπές και ένα email ανοιχτό ακόμα κι όταν είσαι στην παραλία. Δυστυχώς, για άλλη μία φορά, μία λύση που έδειχνε να στοχεύει σε κάτι καλύτερο αποδεικνύεται άλλη μία ουτοπία όπου τελικά η δουλειά αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα κλέβοντας χρόνο από τις ζωές των ανθρώπων.

---

φωτογραφίες © Getty Images

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για πολιτικές εξελίξεις, συνεντεύξεις διασήμων, συμβουλές για αντρική μόδα και συνταγές για φαγητό και πότο στο esquire.com.gr